Ik lees op de verschillende blogs heel veel dat de herinnering aan hoe slecht we ons als roker voelden snel vervaagt en dat enkel de herinnering aan 'die heerlijke peuk' overblijft. Dat is inderdaad een valkuil waar ik bij mijn vorige stoppogingen maar al te vaak ingetuimeld ben. Nu was ik echter voorbereid
Ik had een pakje briefjes gemaakt die netjes in mijn jaszak passen. Op elk van die briefjes beschrijf ik een ervaring van toen ik nog rookte. Gaande van een wandeling waar ik opeens pijn kreeg aan mijn hart, of een hopeloze nachtelijk zoektocht naar tabak, het verhaaltje dat het niet om die eerste sigaret gaat maar om de tweede, en derde, en duizendste! Enfin, korte anekdotes die de nare herinnering wakker houden. Elke keer dat ik het moeilijk heb trek ik een willekeurig briefje uit mijn pakje en lees ik het aandachtig. Elke keer dat ik een herinnering heb aan hoe slecht roken voelde schrijf ik een nieuw briefje.
Het helpt me.
Bedankt iedereen voor de warme steun!
Dany








